สวัสดีครับ
ผมชื่อแคน จากแดนบึงกาฬมานาน
จกแต่ข้าวเหนียว จิ้มแต่แจ่วบอง ซดต้มจืดเป็นประจำ

ได้เปิดโลกทัศน์ เปิดหูเปิดตา ลิ้มลองอะไรใหม่ๆ ก็ตอนนี้ล่ะครับ

ซากุชิ อะไรสักอย่าง เป็นร้านเล็กๆ น่ารักๆ เป็นสุกี้ยากี้ แบบปรุงเอง
มีน้ำซุปให้สองแบบในหม้อคือ ต้มยำและน้ำใส อาหารก็จะวิ่งๆมาตามรางของเรา(^^)
เจออะไรถูกใจก็หยิบ หยิบๆๆๆมาแดก แดกๆๆแล้วอิ่ม อิ่มแล้วก็หยิบ หยิบแล้วไม่หมด…

ไม่หมดทำยังไง….

.

.

.

หลงห้องเกือบๆ 30 นาที
เพราะว่าวันนี้เค้าเปลี่ยนไปเรียนห้อง แลป(ว่างั้นมั่ง)

เป็นแลป ติดแอร์(อ่าาาา สบายโคตรๆ)
คอมแรงเน็ตแรง แต่ต้องเรียนน่ะ เพราะคาบนี้คาบเรียนเหอะๆ

มีระบบการเรียนรู็ผ่านเว็บ ประเมิณผล ค้นหาหนังสือ ตำรา ผ่านเน็ต(ประมาณๆ cms ใหญ่ๆตัวหนึง)
ที่เอาไว้ใช้เรียนรู้ ภาษา eng หมดเลย

แอบเล่น youtube อ. แกขึ้นโปรเจคเตอร์ประจานด้วย อิอิ

บอกตัวเองไว้ครับ ว่าจะพยายามเขียนบล็อกทุกวัน มันจะได้เยอะๆ ประจานเรื่องของตัวเอง ให้index กับ Google สักพันหน้างี้ จะได้ดังๆ มีโฆษณามาลงกับเค้าสักที

วันนี้มาเสนอ สี่ ช่อง …

ช่องแรก - ไปชิลอยู่ห้องซ้อมดนตรี ซอย45 น่ะค่ะ
ช่องสอง - ไปลัลล้าแต่งเพลงอยู่ Lab คณะ
ช่องสาม - พี่ซิ้งช่วยแต่งด้วยล่ะ
ช่องสี่ - ไปกดเกมอยู่โรงอาหารชั้นลอย

จบแว้วว

สวัสดีครับ

ผมชื่อแคน ตอนนี้เรียนอยู่ ปี 1 แล้วน่ะ

ผมเชื่อว่า คนเราจะเดินได้ มีแค่ขาสองข้าง ก็เพียงพอแล้วสำหรับการเดิน
ตอนนี้ ผมมาตามหาอนาคต ตามหาสิ่งที่ ทางบ้านวาดหวังไว้ ว่าวันหนึงจะเห็นลูกของท่าน ใส่ชุดครุย รับใบปริญญา

ณ เวลานี้ ผมสามารถค้นพบวิชาหนึง วิชาขาที่สาม สี่ และห้าไปเรื่อยๆ
ขาที่ผมไม่ต้องเดิน ให้เปลืองแรง ผมมีเพื่อนๆ คอยช่วยเดิน ขาข้างนี้ของผมไม่เหงาอีกแล้ว

ขาของ เพื่อนร่วมรุ่นเกือบๆ 160 ข้างนี้ ผมเชื่อว่า จะอยู่เคียงข้างผมไปตลอด 4 ปีได้

ขาของพี่ๆ ปีสองสามและสี่ ที่คอยดูแล แนะนำในสิ่งต่างๆ

ขาของ เพื่อนๆ พี่ๆน้องๆ ร่วม มจธ. ที่คอยเติมเต็มชีวิต ของผมทุกวันนี้ ให้มีความสุข